Τετάρτη 19 Νοεμβρίου 2014
Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2014
Πέμπτη 13 Νοεμβρίου 2014
Δευτέρα 27 Οκτωβρίου 2014
Πέμπτη 20 Μαρτίου 2014
οι ζωντανοί πενθούν
δείλι
οι άνθρωποι σιγούν
σε αυτήν την άκρη του κόσμου
και εγώ στο μεταίχμιο
προσπαθώ να σπουδάσω την ζωή
να μάθω τα γιατρικά της ψυχής
να κλείσω τις πληγές των αποχωρισμών
να φροντίσω την άνοιξη
που έσπειραν οι επαναστάσεις
στα κόκκινα παρτέρια του Μάη
Ξεθάβω από την απύθμενη σιωπή τις αισθήσεις
και εναποθέτω το κορμί μου σε θέση μάχης
σε καμιά στεριά δεν θα πεθάνω
παρά μόνο θα σβήσω την ζωή μου
στων ερώτων τα πύρινα φιλιά
και των επαναστάσεων την ακατάσβεστη φλόγα.
( Υπό έκδοση)
Παρασκευή 31 Ιανουαρίου 2014
Συγγραφέας, δημοσιογράφος, σεναριογράφος και σκηνοθέτης. Υπήρξε ο προκλητικότερος χρονικογράφος της Αμερικής τα τελευταία 60 χρόνια, γνωστός για τη δηκτική του πρόζα. Μαζί με τους Τρούμαν Καπότε, Χάντερ Τόμσον και Τομ Γουλφ, υπήρξε ο εισηγητής της αποκληθείσας «Νέας Δημοσιογραφίας», που μπόλιασε το δοκίμιο και γενικά τον μη μυθιστορηματικό λόγο, με λογοτεχνικές τεχνικές.
Ο Νόρμαν Μέιλερ (Norman Mailer) γεννήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 1923 στο Λονγκ Μπραντς του Νιου Τζέρσεϊ από γονείς εβραϊκής καταγωγής. Σπούδασε αεροναυπηγός στο Χάρβαρντ και το 1943 στρατεύτηκε, γνωρίζοντας από κοντά τη φρίκη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στον Νότιο Ειρηνικό.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/305#ixzz2rxidFT9M
Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2013
ΝΟΕΜΒΡΗΣ
Δεν είναι άνυδρη αυτή η γή
κι ας είναι ατέλειωτος ο χειμώνας τα χρόνια τούτα
ένας επαναλαμβανόμενος Νοέμβρης
για αυτήν την πατρίδα που μεγαλώνει και παλιώνει όμορφα.
Ο Νοέμβρης κρύβει ζωή ,
κρύβει μέσα του μυρωδιές έλεγες....
καθώς ανηφορίζαμε στην κορφή
περνώντας ανάμεσα
στην βαριά νοτισμένη ομίχλη .
Θεία η δύναμη του μήνα,
την μύριζες,
την ένοιωθες
στο λιομαζώμα, στη μεσοσπορά,
στον τελευταίο τρύγο
που κόχλαζε στα ρακοκάζανα του Ψηλορείτη.
Νοέμβρης με τις μεγάλες νύχτες τις ,ξελογιάστρες .
Ρόδο εκατόφυλλο η ψυχή
άνοιγε τα άνυδρα φύλλα
να γευτεί την μελιτοφόρο λύρα ,
την μέθεξη της παρέας ,
την θαλπερότητα της φωτιάς
την λυτρωτική δύναμη της ρακής στον ουρανίσκο .
Νοέμβρης της μεγάλης εξέγερσης .
Κοίτα τι περίεργα πράγματα...
πώς η ιστορία ξεδιαλέγει στιγμές
και τις κλώθει ξανά απο την αρχή
στην άυλη ανέμη του χρόνου.
Νοέμβρης και τώρα
άλλος Νοέμβρης
στις μεγάλες του νύχτες
για άλλη μια φορά πορεύονται οι εξεγέρσεις
απ΄ της βροχής του το νερό και απο των δακρυγόνων τα δάκρυα
κυλάει το όφελος
Μεγαλώνει η ζωή μεγαλώνουν και οι ιστορίες
κι όπως ταξιδεύουμε ταξιδεύουν και αυτές μαζί μας
υλικό πολύτιμο που γραδάρει τις ψυχές
να τολμήσουν ,να διεκδικήσουν ,να ανατρέψουν
Ε.Μ............Νοέμβρης 2010.....Ανώγεια..
Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου 2013
Ποίηση...πολιτικό σημάδι των καιρών...
Και ξαφνικά άνοιξε παράθυρο στην ποίηση, βιβλία ξεσκονίζονται και σελίδες ατσαλάκωτες γνωρίζουν άγγιγμα χεριών.
Η ποίηση ξαναδίνει το παρόν της.
Blogs, sites, face book αμιγώς πολιτικά εκφράζονται αυτόν τον καιρό μέσω της ποίησης, αναρτώντας στα περιθώρια των σελίδων και στις προμετωπίδες τους, στίχους ή και ολόκληρα ποιήματα ποιητών της πρώτης και δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς.
Αναρωτιέμαι αν αυτή η ανάγκη προκύπτει είτε γιατί κόπασαν οι εξεγέρσεις μας, είτε γιατί.. ίσως σε αυτό το κίνημα προϋπήρχε το σπέρμα του ατελέσφορου και της ήττας.
Ήταν όμως μια ήττα μετά από αγώνες, πόλεμος, εμφύλιος, επαναστάσεις, εξεγέρσεις, απώλειες, αίμα.
Σήμερα η ήττα είναι συνειδησιακή. Μας σάπισε ο καναπές, μας εξάντλησε ο φόβος και η κατάθλιψη εξόντωσε τις αντιστάσεις μας.
Εγκαταλείψαμε την μάχη διαπομπεύοντας τους φόβους μας .
Φτωχοί και φοβισμένοι αφήσαμε τις ζωές μας έρμαια στην τυφλή βία της εξουσίας , στις πολιτικές του ξεπουλήματος.
Και από νύχτα σε νύχτα, από μέρα σε μέρα οι λέξεις φτώχυναν, έγιναν απειλητικές, αυξήθηκαν οι αριθμοί και τώρα πια μετράμε το νοίκι, το χαράτσι,το φαΐ των παιδιών μας, την αρρώστια των γονιών μας, το ολοκαύτωμα, εντέλει, της πατρίδας και της κοινωνίας.
Ψάχνουμε τα χαμένα χαμόγελα των φίλων, το ζεστό βλέμμα τους και το φιλικό χτύπημα στην πλάτη.
Ποίηση, λοιπόν, για να εξωραΐσουμε τον φόβο… παιχνίδι με τις λέξεις, όχι απειλητικές σαν τις δικές τους, λέξεις δικές μας, αλληλεγγύης, λέξεις ποιητών που δουλεύτηκαν χρόνια τώρα στις συνειδήσεις μας.
Ποίηση για να φωτιστούν τα σκυθρωπά βλέμματα, να ανασηκωθούν τα σκυμμένα κεφάλια, ποίηση για να γραδάρουν οι ψυχές να βγουν από την φυλακή τους.
Ποίση... στίχοι... λέξεις, λέξεις κρυμμένες, επιστρέφουν να αντιμετωπίσουν το άχθος των καιρών...ίσως αφυπνίσουν την συνειδησιακή μας αλλαγή... ίσως στρατηγήσουμε ξανά τις μικρές μας επαναστάσεις ,ίσως σηκώσουμε την ελπίδα πάνω από των θυτών μας την γκρίζα σκιά.
http://www.logwn-paignia.gr/tauepsilon973chiomicronsigmaf-13.html
Πέμπτη 31 Μαΐου 2012
ΝΥΧΤΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ
Σκοτάδι απλώνεται αργά στον ουρανό της πόλης.
Στα νοτισμένα στενά
συναντιούνται οι μνήμες με την νύχτα .
Αρχίζουν το σεργιάνι στα υπόγεια του μυαλού.
Παίζουν το αγαπημένο τους κρυφτό..
με την ψυχή.
Προσπαθώ να ξεφύγω.
Μάταια!
Με ανακαλύπτουν παντού
Συμμαχούν με το σκοτάδι.
Αμείλικτες !
γεμίζουν
το παρόν,
πυρπολούν την νύχτα .
Σικέ το παιχνίδι
καταλήγει σε ήττα.
Τα χλωμά φώτα των ΝΕΟΝ
φωτίζουν την ασέληνη νύχτα.
Η σκιά της μοναξιάς
ακολουθεί
τα βήματα που σέρνονται
Θησείο, Ερμού ,Αθηνάς.
Αθηνάς και Ευριπίδου.
Μόνη συντροφιά
τσιγάρο μισοσβησμένο
στην άκρη των δακτύλων
Το βήμα βαραίνει
Η ανάσα αδύναμη
Γονατίζω στις κρύες πλάκες,
μετρώ τα χρόνια μου στην άσφαλτο,
στις μαρμάρινες
άκρες του πεζοδρομίου.
Χάνομαι……
ανάλαφρο το
χέρι της,
βυθισμένο σε γάντι ,μαύρο βελούδο
αγκαλιάζει τους ώμους .
Το κόκκινο των χειλιών της,
διαγράφει στο σκοτάδι
φωτεινό
χαμόγελο.
Σήκω ! γνέφουν οι ψεύτικες βλεφαρίδες.
Στηρίζω την πλάτη μου στον τοίχο
Την
κοιτώ.
Βαμμένα μαλλιά,
κόκκινο κοντό φουστάνι ,γόβα στιλέτο.
Με κερνάει τσιγάρο.
Δεν θέλω να θυμάμαι
Προχωράμε πιασμένες από το μπράτσο
-Μην φοβάσαι τις μνήμες.
Σπασμένοι ήλιοι, λαμπερά κομμάτια
φωτίζουν την ζωή μας.
Μην φοβάσαι τον πόνο.
Οι μεγάλες πληγές
γεννάνε
μεγαλύτερα όνειρα.
Απομακρύνεται….
Λάγνο περπάτημα, ηδονικό.
Το ρυθμικό τραγούδι των τακουνιών της
χάνεται
στον θόρυβο της νύχτας.
Ευχαριστώ…. Ψιθυρίζω…
Τζένη, Ράνια, Βικτωρία ……
λαμπερό
κομματάκι
των σπασμένων ήλιων της
μνήμης μου.
Ποιητική συλλογή "ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ"
Εκδόσεις ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΜΕΡΕΣ ΤΑΞΙΔΙΑΡΙΚΕΣ
Ταξιδιάρικες
μέρες
τρέχουν
μέσα στον χρόνο
περνούν βιαστικές
μπροστά σ
το ιδρωμένο τζάμι του παλιού καφενείου,
όμοιες με
τα γκρίζα σύννεφα
του
φθινοπωρινού ορίζοντα.
Κίτρινα
βρεγμένα φύλλα οι αισθήσεις
πεσμένα
στο νοτισμένο πεζοδρόμιο.
Θέλω να περπατήσω
στην βρεγμένη πλατεία
λυσσομανάει
η όστρια
σιγανό
ψιχάλισμα
νότα
μελωδική
συντροφεύει
την μελαγχολία των βημάτων.
Γκρίζο το
σκηνικό της Πόλης
πλανεύει
την ματιά
Παραδομένη στις φθινοπωρινές γητειές της
άπλωσα το χέρι να σου δείξω
μα…
δεν ήσουν πλάι μου.
Ποιητική Συλλογή " ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ"
εκδόσεις "ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ"
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
-
ΡΟΤΑ ΤΩΝ ΛΙΓΟΣΤΩΝ Κάποιες φορές έζησα κατά πως ήθελαν οι άλλοι είπα θα λυγίσω στην αμάχη με την λύπη μα βρήκα αντιστύλι το ...
