Τετάρτη 22 Μαρτίου 2017

Από την παρουσίαση της ποιητικής συλλογής Ακτογραφώντας!

Και τώρα μαζί ….Ξέρετε όταν με καλούν οι φίλοι να παρουσιάσω τις δουλειές τους είμαι λαλίστατη… όταν όμως πρόκειται να μιλήσω για μένα δεν τα καταφέρνω καθόλου καλά πιστέψτε 

Θα προσπαθήσω όμως γιατί απόψε μου κάνατε την τιμή να είστε δίπλα μου όλοι εσείς οι εκλεκτοί και αγαπημένοι που είχα την τύχη να συμπορευτώ και να μοιραστώ μαζί σας άπειρες στιγμές σε αυτή την ζωή.. έχουμε πλέξει μαζί (σπουδαία λέξη το ‘’μαζι’’ …….του μέλλοντος μας) χρόνια τώρα και ακόμα συνεχίζουμε να πλέκουμε το υφάδι της μνήμης .. φίλοι  καινούργιοι και παλιοί, σύντροφοι, συνάδελφοι, όσοι απομείναμε στην οικογένεια και φυσικά ό Δημήτρης και η Αλεξάνδρα ..ξέρετε είναι αυτά τα δυο ..τα  καλύτερα πεπραγμένα μου .
Με τους περισσότερους από εσάς συμπορευτήκαμε χρόνια και γνωρίζετε την σχέση μου με την ζωή και την πορεία μου μέσα σε αυτή. .Αυτή την σχέση και την πορεία προσπάθησα να ακτογραφήσω σε αυτήν την ποιητική συλλογή. Να ακτογραφήσω αφτιασίδωτα -έτσι όπως αφτιασίδωτη παλεύω να είναι η ζωή μου- τις αλήθειες μου, τους φόβους κάθε συναίσθημα και γεγονός που αναστάτωσε την ψυχή μου και ρίζωσε μέσα της… δημιουργία , έρωτα , επαναστάσεις ,όραμα, ευτυχία , πίκρα , πόνο, μοναξιά , προδοσία ,απώλεια  και όλα αυτά πατώντας και ζώντας σε μια πατρίδα που με μάγεψε το φως της, ο ήλιος ,ο θάλασσα ,τα βουνά της ,τα μικρά λιμανάκια ,οι αυλές της ,οι άνθρωποι που την πατούν, η ιστορία της. Αυτή η συλλογή δουλεύτηκε σε δύσκολους καιρούς και ήρθε  στο φως σε δίσεκτο χρόνο .
Δίσεκτοι καιροί και δύσκολοι για αυτή την πατρίδα και για όλους μας ,με μια κοινωνία εγκλωβισμένη στην ανασφάλεια ,τον φόβο ,τα αδιέξοδα ,την φτώχια ,την ανέχεια ,την προσφυγιά .Υπάρχει μέσα μας  πράγμα ζορισμένο και βουβό που λέει και ο Νιόνιος και ερχόμαστε κάποιοι να το βγάλουμε τους χειμώνες ετούτους τους δύσκολους..Γι αυτό οι διανοούμενοι -και ζητώ συγνώμη για αυτό τον όρο όσο αφορά τον εαυτό μου –οφείλουν να σηκώνουν το μπόι τους στις περιστάσεις και να μάχονται .Μπορεί ένα ποίημα να μην μπορεί να αλλάξει τον κόσμο όμως η τέχνη ,ο πολιτισμός, μας βοηθάει να ζούμε και να πεθαίνουμε με αξιοπρέπεια. Η ποίηση έχει την μαγική δύναμη να σε βυθίζει στον πυρήνα της ζωής .Ας την κρατήσουμε ως το τελευταίο οχυρό της ύπαρξης μας
Θέλω να πω ένα ευχαριστώ από καρδιάς σε όλους  εσάς που συμβάλλατε στο να εξελιχθεί  τόσο όμορφα αυτή η βραδιά .Ευχαριστώ τον αγαπητό φίλο Ικαρο Μπαμπασάκη συγγραφέα ,μεταφραστή και Ικαρε χαίρομαι πολύ που συναντήθηκαν οι δρόμοι μας ……
Τον αγαπημένο μου φίλο και έναν από τους σημαντικούς μας ποιητές Γιάννη Σκληβανιώτη
Τον άνθρωπο που με την καθοριστική συμβολή του έδωσε άλλη υπόσταση στο βιβλίο .Έργο εξωφύλλου the spirit  του αγαπημένου και καταξιωμένου εικαστικού Κωστή Γεωργίου .Κωστή σε ευχαριστώ  για την εμπιστοσύνη σου και ....τελικά οι παρέες γράφουν μικρές αλλά ουσιαστικές στιγμές .
Τους δυό αγαπημένους ηθοποιούς που υπηρέτησαν και υπηρετούν την τέχνη διδάσκοντας μας όλα αυτά τα χρόνια το ήθος και την αξιοπρέπεια Γιώργο Αρμένη και Εύα Κοταμανίδου.
Την ταλαντούχα ηθοποιό και τραγουδίστρια Λίνα Ψυχογιού
Την αγαπημένη μου Μάρθα Μεναχέμ που μας ταξιδεύει με τις υπέροχες μουσικές συνθέτοντας πάνω σε ποιήματα μεγάλων ποιητών μας και στίχους αξιόλογων στιχουργών.
Στέλλα Καρύδα ταλαντούχα και φίλη μου ευχαριστώ από καρδιάς.
Την πολλά υποσχόμενη Ιφιγένεια Κορολόγου και τον εξαιρετικό πιανίστα Μάρκο Κώτσια για την σημαντική συμβολή τους στην αποψινή βραδιά          
Βασια Ζήλου ..τι να πω για την Βάσια ..δυο άνθρωποι ευθύνονται που βρίσκομαι σήμερα εδώ  …η Βάσια και ο ποιητής μας  Κωστας Παπαγεωργίου .Η Βασια πρωτοείδε τα ποιήματα μου ένα καλοκαίρι και επέμενε να τα πάμε στον Κώστα …και ξέρετε όταν η Βάσια πιστέψει σε κάτι το παλεύει μέχρι τέλους ,επιμένει και δεν σε αφήνει να πάρεις ανάσα ...εγώ κρατούσα σθεναρά ….έως …υποχώρησα …Βάσια ευχαριστώ πολύ για όλα !! και έτσι πήρα τα ποιήματα μου και πήγαμε στο σπίτι του Κώστα .Του τα άφησα τρεμάμενη και έφυγα σχεδόν τρέχοντας.. Κώστα σε ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη σου, για τον δρόμο που μου άνοιξες και για τις ασκήσεις θάρρους στα χαμόγελα της μοναξιάς.
Όθωνας Μπικάκης και Ανδρέας Φασάκης δυο σπουδαίοι μουσικοί Ο Οθωνας γράφει νέα ιστορία στους κρητικούς μουσικούς δρόμους και ο Αντρέας ερμηνεύει …η γνωριμία με τα παιδιά μπορεί να μην είναι χρόνων αλλά έχει όλα εκείνα τα μικρά σπουδαία που την εξελίσσουν αγάπη ,θαυμασμό, αλληλοεκτίμηση και φυσικά η αγάπη μας για την Κρήτη και για τα ωραία γενικώς .
Ευχαριστώ τον Σαμμυ Γαβριηλίδη τον εκδότη μου και όλο το τιμ των εκδόσεων που εργάστηκε για την έκδοση του βιβλίου .
Τον φίλο μου  Βασίλη Χατζηιακώβου την ψυχή του polis art αυτού του φιλόξενου χώρου πολιτισμού τον ευχαριστώ για τον συντονισμό της αποψινής βραδιάς,το καλωσόρισμα του και για όλες τις ζεστές βραδιές που μας χαρίζει .
Και τέλος ένα ευχαριστώ από καρδιάς για όλους εσάς τους  σημαντικούς ,δικούς μου ανθρώπους που με τιμήσατε και είστε πάντα δίπλα μου .






Εφη Μαχιμάρη  2016









Δευτέρα 23 Μαΐου 2016

ΙΣΩΣ
Στης ζωή μου την ακτή την τελευταία
εκεί που ο αέρας
παίζει ακόμα με την άμμο
θα ανασαίνω και θα αναλογίζομαι
τα περιρρέοντα απομεινάρια όσων δεν έπραξα
την γυμνότητα των ανολοκλήρωτων σκέψεων και οραμάτων
των ξεχασμένων και άκρατων συναισθημάτων
ίσως ..
απομείνουν ναυάγια
στα βαθιά νερά της λήθης
ίσως ...
κάποτε ανασυρθούν
απίκραντα πια
από άλλες γενιές
ίσως πάλι
ξεβραστούν στην υγρή άμμο
κλεισμένα σε όστρακα λευκά
παιχνίδι στα χέρια των παιδιών
σε χρυσά καλοκαίρια.
(ΑΚΤΟΓΡΑΦΩΝΤΑΣ απο τις Εκδόσεις Γαβριηλήδη

Πέμπτη 20 Μαρτίου 2014

Δείλι
οι ζωντανοί πενθούν 
δείλι 
οι άνθρωποι σιγούν 
σε αυτήν την άκρη του κόσμου
και εγώ στο μεταίχμιο
προσπαθώ να σπουδάσω την ζωή
να μάθω τα γιατρικά της ψυχής
να κλείσω τις πληγές των αποχωρισμών
να φροντίσω την άνοιξη
που έσπειραν οι επαναστάσεις
στα κόκκινα παρτέρια του Μάη
Ξεθάβω από την απύθμενη σιωπή τις αισθήσεις
και εναποθέτω το κορμί μου σε θέση μάχης
σε καμιά στεριά δεν θα πεθάνω
παρά μόνο θα σβήσω την ζωή μου
στων ερώτων τα πύρινα φιλιά
και των επαναστάσεων την ακατάσβεστη φλόγα. 

( Υπό έκδοση)

Παρασκευή 31 Ιανουαρίου 2014

Νόρμαν Μέιλερ
Συγγραφέας, δημοσιογράφος, σεναριογράφος και σκηνοθέτης. Υπήρξε ο προκλητικότερος χρονικογράφος της Αμερικής τα τελευταία 60 χρόνια, γνωστός για τη δηκτική του πρόζα. Μαζί με τους Τρούμαν Καπότε, Χάντερ Τόμσον και Τομ Γουλφ, υπήρξε ο εισηγητής της αποκληθείσας «Νέας Δημοσιογραφίας», που μπόλιασε το δοκίμιο και γενικά τον μη μυθιστορηματικό λόγο, με λογοτεχνικές τεχνικές.
Ο Νόρμαν Μέιλερ (Norman Mailer) γεννήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 1923 στο Λονγκ Μπραντς του Νιου Τζέρσεϊ από γονείς εβραϊκής καταγωγής. Σπούδασε αεροναυπηγός στο Χάρβαρντ και το 1943 στρατεύτηκε, γνωρίζοντας από κοντά τη φρίκη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στον Νότιο Ειρηνικό.


ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/305#ixzz2rxidFT9M

Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2013

ΝΟΕΜΒΡΗΣ


Δεν είναι άνυδρη αυτή η γή 
κι ας είναι ατέλειωτος ο χειμώνας τα χρόνια τούτα
 ένας επαναλαμβανόμενος Νοέμβρης 
για αυτήν την πατρίδα που μεγαλώνει και παλιώνει όμορφα. 
Ο Νοέμβρης κρύβει ζωή ,
κρύβει μέσα του μυρωδιές έλεγες.... 
καθώς ανηφορίζαμε στην κορφή 
περνώντας ανάμεσα 
στην βαριά νοτισμένη ομίχλη . 
Θεία η δύναμη του μήνα,
την μύριζες, 
την ένοιωθες στο λιομαζώμα, στη μεσοσπορά,
στον τελευταίο τρύγο 
που κόχλαζε στα ρακοκάζανα του Ψηλορείτη. 
Νοέμβρης με τις μεγάλες νύχτες τις ,ξελογιάστρες .
Ρόδο εκατόφυλλο η ψυχή 
 άνοιγε τα άνυδρα φύλλα να γευτεί την μελιτοφόρο λύρα , 
την μέθεξη της παρέας ,
την θαλπερότητα της φωτιάς 
την λυτρωτική δύναμη της ρακής στον ουρανίσκο . 
Νοέμβρης της μεγάλης εξέγερσης .
Κοίτα τι περίεργα πράγματα... 
πώς η ιστορία ξεδιαλέγει στιγμές 
και τις κλώθει ξανά απο την αρχή στην άυλη ανέμη του χρόνου.
 Νοέμβρης και τώρα άλλος Νοέμβρης 
 στις μεγάλες του νύχτες 
για άλλη μια φορά πορεύονται οι εξεγέρσεις 
απ΄ της βροχής του το νερό και απο των δακρυγόνων τα δάκρυα κυλάει το όφελος Μεγαλώνει η ζωή μεγαλώνουν και οι ιστορίες 
κι όπως ταξιδεύουμε ταξιδεύουν και αυτές μαζί μας 
υλικό πολύτιμο που γραδάρει τις ψυχές να τολμήσουν ,να διεκδικήσουν ,να ανατρέψουν Ε.Μ............Νοέμβρης 2010.....Ανώγεια..